Ljudsko oko

ljudsko oko

Ljudsko oko je najsofisticiraniji organ u ljudskom telu. Oko predstavlja prozor kroz koji mi vidimo svet kao i najosetljiviji organ u ljudskom telu.

Organ čula vida je smešten u očnoj duplji. Spoljašnji deo oka čine beonjača i dužica (iris). Unutrašnji deo oka čine rožnjača (corea), očno sočivo (lens), konjuktiva (conjunctiva), očni živac (nervus opticus), žuta mrlja (makula) i mrežnjača (retina).

Optički sistem predstavlja složen sistem koji nam omogućava vid. Sistem vida sakuplja svetlosne zrake iz okruženja i tako počinje proces prelamanja svetlosnih zraka kroz ljudsko oko.

Svetlosni zraci se prelamaju kroz ljudsko oko, putem složenog dioptričkog sistema, prozirnih optičkih medija, rožnjače (cornea), očnog sočiva (lens cristalina), staklastog tela (corpus vitreum), dopiru do neuroretinalnih elemenata retine, uz sadejstvo sloţenih hemijskih procesa i bioelektričnog potencijala do kore velikog mozga, u kojem se nalazi kortikalni vidni centar. Ovaj proces ljudskog oka omogućava nam da vidimo.



Čovek preko oka prima oko 90% svih utisaka, a preko ostalih čulnih organa svega 10%. Boja dužice zavisi od količine pigmenta. Tamnije oči imaju veću količinu pigmenta od svetlih.

Ljudsko oko može da registruje deo elektromagnetskog spektra od talasne dužine 400 do 700 nanometara.

Dimenzije oka

Dimenzije oka kod odraslih osoba se razlikuju samo u 1 ili 2 milimetra. Visina oka je generalno manja nego dužina i iznosi prosecno su oko 24mm kod odraslih osoba, a pri rodjenju iznose oko 16-17mm. Oci rastu veoma brzu, uvecavaju se do 22,5-23mm do treće godine života.

Do 13 godine oči dostižu svoju punu veličinu. Tipično ljudsko oko ima prečnik 24mm, zapreminu od 6 kubnih centimetara i masu od 7,5 grama